o krok wiecej . pl

 Pisząc rozliczenie mam na myśli poprzedni rok, kiedy to tak niewiele brakowało do mety (12km). Żona ściągnęła mnie wtedy z trasy za co jej bardzo dziękuje, bo rozsądek ważniejszy i życie dla drugiej osoby. W tym roku inne przygotowanie przez bardzo bardzo długi czas na wielu polach, choć wiele odcinków kompletnie okazało się nie takich samych jak w poprzedniej edycji. Nie wiem czy będę w stanie to opisać słowami, po prostu nie wiem.  ... wiele razy korzystałem z takiego dobrodziejstwa - jak szybki zimny prysznic....

Trenowanie....niestety w samotności często, skończone. Tym razem postanowiłem zabrać ze sobą psa. Wszakże planowałem pokonać na początek 25km po górskim terenie z Lucky, ale brałem poprawkę na odległość ze względu właśnie na niego. Dla Lucky 30km jest normą, bo wspólnie biegamy po leśnych ścieżkach i polach. Tu zając, tu sarna i rzecz jasna nie potrafi ich dogonić.  Wybraliśmy się więc w Niedzielny bardzo wczesny poranek, bo godzina trudna dla każdego aby wstać okazała się. Po naszym 24km okazuje się, że powracając już na parking, spotykamy z Lucky, ekipę biegaczy, częściowo znanych,częściowo nie. Tutaj nie da się ukryć, że towarzystwo każdego mu pasuje a dzięki uprzejmości kolegi Arka, zdjęcie - coś pisać dalej Padł więc pomysł pobiegania jeszcze troszeczke, ale z uwagi na psa nie można przesadzać. Lucky-iemu się podobało.Wszystkie podbiegi pokonywał - jakby dla niego były one za słabe. Często na zbiegach, to on czekał na mnie, ale gdy zbiegiwaliśmy z grupą ( tu gru...

Nigdy bym się tego nie spodziewał i uwierzcie, że byłem w totalnym szoku kiedy zobaczyłem swojego psa a gdzie? Zbiegłem na spokojnie do niego aby nie spadł i na ręce. Po 20 kilometrach trenowania zrobiliśmy sobie odpoczynek. Ten czworonóg czekał na dole, ale nie długo. Wszedłem aby zrobić kilka fotek a "Lucky" wdrapał się na przedostatnie piętro na tę właśnie wieże. Na poniższym rysunku widzicie strzałkę, może niezbyt doskonałej jakości, ale pokazuje miejsce, gdzie był "Lucky". ... a tutaj już widoki, póki dzienne światło... ..jeszcze nagroda, jak zawsze... ...i wracamy.....

Tak 23:00. Aby mieć coś z dni, trenowanie czasem trzeba przesunąć na nocny czas. Samotność, w klapkach po długim odpoczynku - bo ileż można leczyć kontuzję, niech się trochę wystraszy i odpuści. Wbiegi i zbiegi, których doświadczam, to inna prędkość i wytrzymałość po lekko  5 tygodniowym odpoczynku. Przyszła chęć na nowy typ trenowania - w butach nietrailowych. Bagaż doświadczenia jakim jest przeżyty, jak dotąd, różnego nacisku ból , ten występujący,podczas ultra, doprowadza umysł na wyższy poziom. Przygotować, by można rzec, można się pod coś co może nigdy nie nastąpi- ale któż to wie, jaka trasa może czeka. Bariery, bariery - po co to komu. Przełamuj się, bo tylko tak poradzisz sobie z kryzysami albo komuś pomożesz. Tak więc startując spod amfiteatru w Szczyrku, sam z lasem, z mapą i własnymi siłami oraz zapasem jedzenia....w górę. Dlaczego Szczyrk, kiedy ma się Ślężę, Sowę i Śnieżkę i inne szczyty pod ręką? Pragnienie przewyższeń? Innym razem może Babia Góra. Początek zap...

Start rozpoczęty od Spindlerovy Mlyn. Potem od razu ostro w górę po stoku narciarskim z nachyleniem 35%. Kompletnie nieznane tereny, które warto czy też nie warto, to już wasza decyzja, poznać z uwagi chociażby na klimat otwartej przestrzeni. Finalnie, trening zakończony z bilansem 30 km. Jedyne czego zabrakło to kurtka przeciw wietrzna, a wiało, oj wiało. Do Śnieżki było niedaleko, ale z uwagi na już zbyt późną porę i to,że to nie zawody, miała być Śnieżka zdobyta kolejnego dnia około 3~4 rano. Po ochłodzeniu się w strumieniu pojawił się ból w nodze i nasz "talerzowy szczyt" nie został zdobyty. Treningi na nartorolkach w tygodniu okazały się jednak troszeczkę wykańczające dla organizmu. Była chęć zdobycia Śnieżki około 4 nad ranem,ale nie samym bieganiem człowiek żyje. ...jak to już z przewyższeniami jest....tylko ostre... ...jedyne punkty z właściwym oznakowaniem, gdzie biec... ...mała sesja w słońcu... .....no i ta lepsza...

Wstępne pokonanie pętelki 15 km od dłuższego czasu nietrenowania nie było ciężkie. Trzeba rozłożyć dystans na kilka miesięcy, żeby dobrze się przygotować.Zawodów na nartorolkach jest niewiele, albo przynajmniej bardzo niewiele w stosunku do zawodów typu ultra biegi czy też biegi. Czas przeprosić się ze sprzętem, choć nigdy nie został on odstawiony finalnie. Wczoraj podczas "ożywiania" sprzętu usłyszałem nieopodal sali sportowej w Jelcz-Laskowice pytanie do rodzica - "Co to jest?". Po asfalcie sunie się doskonale, po kostce brukowej, nie do końca wygodnie, z uwagi na wiadomo.... Dodatkowo trzeba zainwestować w ochraniacze. Dwa razy leżałem, ale nic się nie stało poważnego. Taki trening jest lepszy niż przebywanie na siłowni po naście godzin,gdzie tu, w terenie, czy koło domu, czy w górach, mamy powietrze....  Dobiegłwszy do Jelcz-Laskowice, jeszcze zachaczam o staw.... ...gdzie słońce rzuca światło na bok stawu.... ....a potem można zobaczy...

Troszeczkę inne trenowanie - 3 słowa, które za wiele nie mówią, więc już wyjaśniam o co chodzi. Podjąłem się treningu innego niż do tej pory, czyli sprawdzenia jak się biega w skarpetach po ścieżkach bardzo zbliżonych do leśnych, ale mocno utwardzonych. Tereny, w miejscowości Wilczyce niedaleko  Wrocławia, posiadają wały przeciwpowodziowe, a na nich mamy szeroką ścieżkę spacerową. Coś na temat prędkości? Wedle zegarka od 3km do 7km , prędkość jaka była wskazywana przez zegarek to 4:20 i szczerze powiedziawszy można było tę prędkość jeszcze ubić, że tak się wyrażę - następnym razem. Początkowo było może niezbyt łatwo, bo oczywiście brak komfortu, który nazywa się but, ale już biegałem w skarpetach po asfalcie oraz chodnikach, więc jakby to ująć pierwsze kroki już dawno były za mną. Do jakiego wniosku dochodzę po takim treningu? Pewnie wielu z Was już kończy czytanie, bo może stwierdzić, że to głupie, ok rozumiem, ale jednak jest bardzo dużo plusów. Jakie to plusy - taka ...